خط خنده ش
نگاهی به آلبوم نوید اربابیان
97 شماره مجله ی گزارش موسیقی، اسفند 1397
نگارنده: محمد بیگی
برای نخستین بار اسم نوید اربابیان را در گروهی تحت عنوان «کیلومتر 23» شنیدم؛ آهنگ‌هایشان را بارها گوش کردم و منتظر آلبومی تازه از آن‌ها بودم. دلیل اینکه آن گروه فعالیت خود را ادامه نداد شاید همان دلیلی باشد که در اکثر گروه‌های راک کشورمان می‌بینم و آن هم فرهنگ کار گروهی است که به سختی می‌توانند در کنار هم فعالیت کنند و معنای صحیح همکاری و لذت بردن از با هم بودن را تجربه کنند و پس از ارائه‌ی نهایتا دو یا سه آلبوم دیگر در کنار هم ساز نمی‌زنند. حال دقیقا سرنوشت گروه کیلومتر 23 را نمی‌دانیم اما به هر حال نوید اربابیان با آلبومی انفرادی و با مجوز رسمی به صحنه‌ی موسیقی بازگشته است
در نگاه اول طرح جلد آلبوم نظر شما را جلب می‌کند که وحید میثاقی آن را کشیده است؛ طرحی که به زیبایی با در نظر داشتن مفاهیم و اسم آهنگ‌ها شکلی برای تک تک ترک‌های آلبوم کشیده است. برای مثال تصویر سمت چپ مربوط به آهنگ «تاک خیس پاکه»، تصویر کودک مربوط به آهنگ «قصه» و تصویر مردی که به سوی آسمان در حرکت است مربوط به آهنگ «خیزش» است. طراحی جلد این آلبوم از نکات مثبت این اثر است که مخاطب را برای دقایقی به فکر می‌برد تا ارتباطی بصری با فضای آهنگ‌ها پیدا کند. ذکر این نکته هم اهمیت دارد که در جلد آلبوم برای هر آهنگ قصه‌ای هر چند کوتاه بیان شده تا شنونده با درک و دریافت بیشتری به سراغ اثر برود.آهنگ اول «خیزش» نام دارد که اینسترومنتال است و فضای هیجان انگیز و با انرژی را برای مخاطب پدید می‌آورد که برای شروع آلبوم بسیار مناسب است و در آهنگ «تلخ و واقعی» نمونه‌ای از فضا سازی‌های زیبای اندیشه هژبر، نوازنده جوان و با استعداد گیتار الکتریک به گوش می‌رسد که به این آهنگ رنگ و جان تازه‌ای بخشیده است. آهنگ خط خنده‌ش که نام آلبوم را هم یدک می‌کشد عاشقانه‌ای شخصی است که مانند بسیاری از اشعار نوید اربابیان ضعف تالیف دارد و نوید باید بر روی اشعارش بیشتر تمرکز کند و شاید به خود این اجازه را بدهد که از اشعار شاعران دیگر هم بهره بگیرد. آهنگ «دیوونه» را باید بهترین اثر این آلبوم معرفی کرد؛ توضیح زیبایی در وصف این ترک است که رضا دادخواه ان را بیان کرده است: «مقصد دیوانه را در شهر خاموش باید از کلاغ‌ها پرسید»… چه از نظر موسیقی و چه از نظر شعر از ترک‌های دیگر این آلبوم جلوه‌ای بیشتر دارد و تاریکی و شهر خفته‌ای که نوید اربابیان از او می‌گوید با همراهی ساز کوزه و پیانو بسیار شنیدنی‌تر شده است. آهنگ 13/8 دومین آهنگ اینسترومنتال این آلبوم است که به نظر می‌رود میزان نمایی که در این اثر به کار گرفته به نام آهنگ اشاره دارد و انتظار می‌رفت این اثر شنونده را با چالش شنیداری بیشتری همراه کند چرا که موسیقی بدون کلام باید لایه‌ها و کنش‌های بیشتری نسبت به موسیقی باکلام ارائه دهد تا شنونده را خسته نکند
نوید اربابیان هنرمند خوش فکری است، از اسمی که برای آلبوم استفاده کرده، طراحی جلد عالی، استفاده از سازهایی از جمله عود، تار، کوزه، آکاردئون در موسیقی راک و از همه مهم‌تر ادامه‌ی خط موسیقی مورد علاقه‌ی خود که در آلبوم خط خنده ش هم شاهد آن هستیم، هرچند وی باید در نوشتن اشعار خود دقت بیشتری کند. نمی‌توان گفت آلبوم خط خنده ش از لحاظ فرم یک اثر کامل و بی‌نقص است اما این اثر به دور از بازار مصرفی این روزهای موسیقی ساخته شده و برای مخاطب جدی موسیقی راک قابل تامل است